MartiranoLombardo.info

stemma Comune



Domenico Folino

Lamezia Terme 1980 -


M'AMATI

Nu juarnu citu citu,
niscivi de chira casa quetu quetu.
mamma me lassau jre ntramente cucinava,
stirava e lavava,
ca tantu, dduve ja,
ca' de turnare io avja.

Piciriddu de quattr' anni,
chianu chianu minne jvi duve i nanni.
arrivatu a chidda banna,
vidi nannu e nanna.
O micu!!! me chiamavanu,
e iu ridiennu ce currja intra e manu.

Statu ca io avja ncunu minutu,
e già minnera jutu.
citu citu cumu era nisciutu,
trasivi natra vota quetu quetu.
Mamma ancore cucinava,
lavava e stirava.
si però u distinu miu già sapia,
chiri minuti, juarni divintare io facia.

Doppu ancore quattru anni,
me truvava intra natra casa senza i nanni.
I circava e ricircava
ma intra sta casa uri truvava.

Avjanu ragiune nanna e nannu,
si tinne vai ne vidimu a ca nnatru annu.

Su passati chiu'de vintiquattru anni,
ma me vena sempre voglia e rividire i mie nanni.
vivu luntanu e staju buanu.
Quannu tuarnu, sacciu puru,
e chira casa ce rimastu sulu nu muru.

Oh nannu ubbe prioccupati,
u sacciu ca duve siti buoni stati.
Me viditi e me guidati,
cumu sulu vue sapiti...m'amati.


SOLE A MARTIRANO

DORMO. SOGNO.
MI SVEGLIO, APRO GLI OCCHI.
BUONGIORNO AMICO MIO.

BUONGIORNO LUCE DEL GIORNO APPENA NATO,
RAGGIO DI VITA MAI SPEZZATA.
SEI QUI, NELLA MIA STANZA.
SEI ENTRATO DALLA FINESTRA COME OGNI GIORNO
COME TUTTI I GIORNI, COME SEMPRE.

ACCAREZZI LA MIA PELLE CHE TIMIDA ARROSSISCE AL TUO TATTO.
ILLUMINI LA MATTINA MENTRE SFIORI L'ARIA VIAGGIANDO NEL CIELO.
LA PRIMA ORA DOPO IL MEZZOGIORNO,
QUANDO L'ALBA E' ORMAI LONTANA, TU SEI GIA' IL PIU' GRANDE.
LASSU' DOVE NESSUNO PUO' IMPEDIRTI DI MOSTRARTI,
SILENZIOSO MI OSSERVI.

TU CHE MI CONOSCI, TU CHE OGNI GIORNO DAI LA LUCE AI MIEI OCCHI,
TU CHE DAL MIO PRIMO GIORNO MI OSSERVI MA NON MI GIUDICHI.
POI DIVENTI STANCO. E' ORMAI LONTANO IL MEZZOGIORNO,
QUANDO DELLA TUA LUCE IO ANCORA VORREI GODERE
PONI IL CAPO DIETRO LA MIA MONTAGNA,
TI SALUTO ALZANDO LA MIA MANO
E TU ALLUNGHI IL TUO ULTIMO RAGGIO A SALUTARMI
MA NON T'ADDORMENTI,
ORA E' LA LUNA AD AVER BISOGNO DI TE.
LE STELLE CHE ILLUMINI E CHE SENZA DI TE MAI AVREI VISTO,
DANNO IL BENVENUTO ALLA NOTTE.
IO DORMO. SOGNO. PERCHE' SENZA TE TUTTO SI SPEGNE


RICHIAMO DEL CUORE

ASSAI LONTANA M' APPARE LA TERRA MIA
QUANDO IL CUORE DI LEI SI RICORDA.
SEMPRE DOLCE M'E' IL RICORDAR DI LEI
QUANDO SOLO GUSTAR LE FOTO MI RIMANE.

L'INFINITO SILENZIO A RIMEMBRAR QUEI PRATI
PAREGGIA CON L'INFINITO DESIDERIO DI RIVOLER QUEGLI ANNI.
SENTO NEL MIO CUORE ALZARSI UN URLO,
E' L'AMATA TERRA CHE MI RICHIAMA.

SENTO IL PROFUMO DI QUEI MONTI LONTANI,
RESPIRO LA BONTA' DELL'ARIA, DEL BUON MANGIARE,
DELLE NOTTI ILLUMINATE DALLE GRANDI STELLE.
IL SOLE SI SPEGNE DIETRO LA CASA PIU' VICINA,
SALUTANDO PRIMA DEL SUO MERITATO RIPOSO QUOTIDIANO.
SI ADDORMENTA PIANO PIANO REGALANDOCI L'IMMAGINE
DELLA SUA TIMIDEZZA
CHE NEPPURE LUI RIESCE A NASCONDERE DIFRONTE A COTANTA BELLEZZA.

LASCIA INRAVEDERE IL ROSA DEL
TRAMONTO A DESCRIVERE IL SUO GIOIRE.
PURE LUI SA CHE E' MARTIRANO,
E' QUI CHE HA SCELTO DI NASCERE E QUI STASERA, COME OGNI SERA, VUOL RIPOSARE.



|  © 2005 - 2008 Vincenzo Baglio  | XHTML, CSS